Werk in uitvoering

27. nov, 2019

Vandaag was de vierde en laatste dag van de cursus "Hoe verzin je het."  

Wat was het leuk en interessant! Natuurlijk had ik (#controlfreak) veel aan voorbereiding gedaan. Plannen gemaakt, werkbladen geschreven, opdrachten verzonnen en materiaal bij elkaar gezocht. Maar hoe het dan uitpakt weet je van te voren niet. Wie komen er? Vinden ze dit wel leuk? Werken ze mee? 

Wat er gebeurde heb ik van te voren echt niet kunnen verzinnen. Een fijne groep vrouwen, allemaal heel anders, met andere (levens)ervaring en werkstijlen. En ieder een heel eigen vorm van creativiteit. En er werd zoveel gedeeld. Verhalen, technieken, emoties en mooie werkstukken. 

Aan het eind van deze ochtenden leek mijn huiskamer ontploft, met lege koffiekopjes, lappen, garens, kippengaas en takken. 

Wat was het leuk en bijzonder. En wat heb ik er zelf veel van geleerd. Er komt zeer waarschijnlijk een vervolg in 2020. 

En er gaat in januari weer een nieuwe groep van start. Andere mensen met andere ideeën en karakters. Ik ben zo benieuwd wat er dan weer gaat gebeuren. Het is maar goed dat je niet alles van te voren kan verzinnen. 

 

 

 

19. nov, 2019

Nog nastuiterend van het Textielplus Festival afgelopen weekend (waar ik een eervolle vermelding won voor "Ons kleurrijke dagje uit"!!!!) zat ik weer achter mijn werktafel te kijken naar de vorderingen van de aardlagen. Ik had het zo leuk bedacht. Aardlagen opgebouwd uit stukjes stof, vastgestikt met een mooie wollen draad. Het was ook heerlijk om te doen. Maar toen keek ik er naar, en nog eens en nog eens.... En dacht: "Nee, dit is het niet". 

Uren en uren werk, maar als het niet goed voelt is het niet goed. Kennelijk ben ik erg druk geweest met het uitzoeken van de stoffen, het zetten van de kleine steekjes en ben ik helemaal op gegaan in het proces. Nu ik wat afstand heb genomen en naar het geheel heb gekeken besef ik dat ik iets maak wat ik helemaal niet wil. Laat dat nu ook net het thema van dit werk zijn. 

Graven en klimmen. Soms kan je met je neus naar beneden zo aan het wroeten en graven zijn, opzoek naar oorzaken, verbanden, historie, redenen en meer van dat, dat je het doel uit het oog verliest. Dan kan je beter weer gaan klimmen, omhoog kijken, de horizon zoeken en terug naar de realiteit. Alles weer bij daglicht bekijken. 

Zondag ben ik met frisse moed opnieuw begonnen met een nieuw doek. De ondergrond heb ik inmiddels weer beschilderd. Ik geloof dat ik nu het licht gezien heb en ga voor een hele nieuwe aanpak. 

Beetje graven en op tijd weer omhoogklimmen, en vooral het overzicht bewaren. 

Wordt vervolgd. 

3. okt, 2019

Handgeborduurd met applicaties op een beschilderde achtergrond.
40 x 50 cm.

3. okt, 2019

Dit doek is gebaseerd op een eerder gemaakt collage met daarin een fles Glorix als prominente hoofdrolspeler. Gekozen omdat ik hem erg mooi vind, qua kleur en ontwerp. Door de fles te plaatsen naast het oude plee huisje op een honden(poep)veldje is er een verhaal ontstaan. Hondenpoep is volksergerinis nummer 1. Best begrijpelijk, poep aan je schoen is echt heel smerig. Maar we mogen ook wel eens kritisch kijken naar onze eigen omgang met poep. Kostbaar drinkwater door een toilet spoelen. Schoonmaken met een flinke scheut chloor. Alles wat je doorspoelt komt gewoon weer in het milieu terecht. Wat je niet in de sloot gooit zou je eigenlijk ook niet door de toilet moeten spoelen. Er zijn heel veel mensen, veel dieren en dus heel veel poep. Een product dat ook nuttig gebruikt zou kunnen worden. Nog een uitdaging voor de mensheid op weg naar een duurzame toekomst. 

De ondergrond is geschilderd met Permaset textielverf. De applicaties zijn met de hand geborduurd. De fles is eerst op stof geprint, het plee huisje is opgebouwd uit repen stof beschilderd met de monoprinttechniek. 

6. sep, 2019

"Hoe verzin je het?" Dat wordt mij de laatste tijd vaak gevraagd. Vooral nu mijn werk voor het eerst te zien is op een overzichtsexpositie. Meestal haal ik dan maar mijn schouders op, want het antwoord op die vraag is niet in een paar woorden te vatten.

Daarom heb ik er een cursus over gemaakt. Creativiteit komt niet zomaar uit de lucht vanllen. Creatief denken is voor een groot deel te leren. Iets eigens maken, met een verhaal, een geschiedenis geeft veel voldoening. Je maakt iets dat uniek is en heel persoonlijk. Je laat ietsvan jezelf zien op een heel andere manier dan je misschien gewend bent. 

In 4 ochtenden neem ik je mee op zoek naar jouw stijl, thema's, kleuren, en eigen manier van werken. Daar hoef je niet heel getalenteerd voor te zijn.

Ken je een aantal handwerktechnieken, zoals haken, borduren, weven of vilten, en lijkt het je leuk om eens zonder voorbeeld of patroon een eigen kunstwerk te maken? Doe dan mee.

De cursus bestaat uit gesprek, schrijven, schetsen, knippen, plakken, kijken, en natuurlijk werken met stof, garen, wol en meer. We maken kleine samples, en je kan een opzet maken voor een groter werkstuk waar je later thuis mee aan de slag gaat. 

Iets voor jou? Hier vind je alle informatie.