Werk in uitvoering

31. jul, 2020

60 x 80 cm. Met de hand geborduurd op beschilderd linnen. Applique en fotoprints. Gespannen op frame. De streetart is gefotografeerd in Zwolle.

16. jul, 2020

We zijn weer thuis na een tripje met onze rode bus door Duitsland, Frankrijk en Luxemburg.

Hoe was het weer? Was het een gedoe met die mondkapjes? Waren de campings vol? En heb je er van genoten? De standaard vragen komen voorbij en ik beantwoord ze braaf. 

Er blijft alleen iets knagen, letterlijk en figuurlijk. Een vakantie-ervaring waar niet naar gevraagd werd maar die maar door mijn kop blijft gaan. Het begon al op de heenweg. Zodra we door de glooiende beboste heuvels reden viel het op. De grote bruine vlekken, waar het groen had moeten zijn. Heel veel roestbruine dennebomen, afgewisseld met kaalgekapte hellingen. 

De letterzetter, een piepklein beestje heeft zich tegoed gedaan aan de bomen, die daardoor massaal bezwijken. Op zich is dat niet vreemd. Dat doet dat beestje altijd al, en zo ruimt hij kwetsbare bomen op om ruimte te maken voor nieuwe groei. Alleen nu, na een paar droge jaren, lijkt het evenwicht zoek. Er zijn zoveel kwetsbare bomen dat hele bossen er aan gaan. 

Later zagen we ook beukenbomen vol dorre blaadjes met daartussen wat wanhopig jong groen blad, dat toch nog een poging deed. En tijdens de boswandelingen zag ik minder insecten dan ooit. 

Ik heb er echt niet veel verstand van, maar ik maak me over de natuur en de biodiversiteit echt veel meer zorgen dan over Corona, de economie of wat dan ook. En daar lees je te weinig over, daar praten we te weinig over en daar vragen we te weinig naar. Ik hoop dat de letterzetters van de media daar eens wat aan gaan doen. Misschien is het een goed idee  om er dit jaar naar te vragen als iemand terugkomt van vakantie. En hoe ging het met de bomen en de planten en de dieren? Bewustwording begint altijd met een vraag. 

 

 

 

26. mei, 2020

Ik ben mijn dochter eeuwig schatplichtig. Zij was het die in haar kinderjaren al begon met het maken van plakboeken. Nu ze 24 is doet ze dat nog steeds. De collages die ze maakt zijn met de jaren steeds mooier geworden, goede composities, met prachtige kleurencombinaties. 

Door haar aangestoken ben ik ook gaan knippen en plakken. Mijn collages zijn weer heel anders, niet gek, want ik ben ook iemand anders. Dat is het leuke van collages maken, of je wil of niet, er  komt iets van je persoonlijkheid, je meningen en interesses in terecht. 

Mijn plakboek is de belangrijkste inspiratiebron op dit moment voor mijn textiele werk. Soms lijkt het werk erg op het collage, soms wijk ik er wat meer van af. 

Recent heb ik een paar kleine werken gemaakt, direct geinspireerd op papieren collages. Met technieken zoals schilderen, textielplinten, applicaties en vrij borduren. Omdat ik er zo enthousiast over ben wil ik deze manier van werken graag delen met anderen. Daarom geef ik in het najaar een cursus Textielcollage waar al deze technieken aan bod komen. 

Details over de cursus vind je hier

30. apr, 2020

Coronanieuws ontwijkend kijk ik tegenwoordig naar Legomasters. Duo's krijgen een bouwopdracht en maken fantastische dingen met legosteentjes. En als ze na uren bouwen denken dat ze klaar zijn komt er een vervolgopdracht die nog moeilijker is. Dan moeten ze iets maken van het bouwsel dat er al is, of nog erger, iets maken van twee bestaande bouwsels. De les die ik er uit leerde is: "Soms moet je iets volledig slopen om iets nieuws te kunnen scheppen."

Op dit moment heb ik het gevoel dat er van alles om mij heen aan het afbrokkelen is . Door dat virus, door de klimaatcrisis, of gewoon omdat oude systemen niet meer werken.

Een oud huis dat honderd keer opgelapt is, uitbouwtje eraan, nog een erkertje, kozijntje vervangen, extra stopcontacten, tot je er achter komt dat het een gedrocht geworden is. 

Afbraak doet pijn, er vallen slachtoffers en we treuren om wat we hadden. Maar als ik zie hoe mijn kinderen hard studeren en graag iets nieuws willen opbouwen in deze overvolle dichtgebouwde, over-gesystematiseerde wereld dan gun ik ze vrije ruimte en losse bouwsteentjes. 

Ondertussen werk ik door aan mijn afbrokkelende muur. Ik zie dat het niet alleen bouwstenen oplevert maar ook uitzicht! Fijn, kunnen we ook wel wat van gebruiken. 

 

30. mrt, 2020