15. jun, 2021

Eva was here

Eva is af.

Althans daar lijkt het op. Ik twijfel nog of er hier en daar een kloddertje roze bij moet, maar dat kan altijd nog. Voorlopig laat ik het hierbij. Eva zat al een tijd in mijn hoofd. Jaren geleden zag ik haar naam staan bij graffiti in de buurt van Hogeschool Windesheim. Toen vroeg ik me al af wie Eva was. Was die mooie rood met roze tekst ook van haar? Dit jaar kwam ik weer een tag van Eva tegen, nu onder de spoorbrug. Ik denk een andere Eva. 

Tijdens de lock-down kwam een andere Eva langs. Een vriendin van mijn zoon. Ze hadden allebei een huispak gekocht, in legergroen. Het deed me qua uiterlijk denken aan soldaten en guerillastrijders. Maar het voelde juist heel zacht. 

Ook las ik in een boek over een andere uitleg van het scheppingsverhaal. Het verhaal zou staan voor de verandering in mensenlevens. Van leven met de natuur naar terratorium claimen en de natuur naar je hand zetten, het begin van de landbouwcultuur. En Eva, de vrouw krijgt natuurlijk weer de schuld krijgt van alles.  

Zie daar de 3 bronnen van inspiratie voor dit werk. Eva die zich aan de lelijkheid en hardheid ontworstelt en met haar roze spuitbus de wereld weer mooier, kleurrijker en natuurlijker maakt. Stoer wijf toch, die Eva?

P.s. En natuurlijk weer een paar grappige details voor de oplettende kijker. Die moet je zelf maar zoeken.