27. sep, 2021

Me and my essentials

Klinkt lekker toch? Een paar dagen wandelen. De natuur in. Hoofd leegmaken. Alleen maar het ritme van je stappen en de frisse buitenlucht. En dan ga je het zien en voelen. De grotere verbanden. En wat echt belangrijk is....

Yeah right!  En dan nu de werkelijkheid.

Heel lang twijfelen over de route, met moeite een plekje in de agenda vinden, honderd keer buienradar checken. Te veel zooi in je rugzak doen, maar de blarenpleisters vergeten. Geïrriteerd raken als de routebeschrijving niet klopt of de markeerpaaltjes niet staan waar ze moeten staan. Merken dat je toch nog een heel saai stuk over asfalt moet lopen in plaats van over idyllische bospaadjes. 

Maar dan toch 's avonds in een vreemd bed liggen met heel veel pijntjes en denken. Ja! Dit is het. "De leven." 

Er zijn er zoveel in de geschiedenis die dachten dat ze de essentie van het leven wel te pakken hadden. Een selectie heb ik in de rand geborduurd. 

Mijn twee favorieten: 'The essence of life is a statistical improbabilty on a colossal schale" van Richard Dawkins en van een geheel andere orde: "The essence of life is the smile of round female bottoms , under the shadow of cosmic boredom." van Guy de Maupassant. 

Mijn eigen bijdrage: "The essence of life is the question"  Tja, weet ik veel.