Werk in uitvoering

18. feb, 2020

Een foto, een borduurwerkje van de rommelmarkt, een tekst uit een tijdschrift of een veertje uit de tuin.  Inspiratie begint met bewust waarnemen met al je zintuigen. Maar hoe dan verder? Hoe zet je deze verzameling indrukken om in (textiel)kunst? 

Hoe maak je er iets eigens van? Hoe kom je tot een mooie compositie? Welke technieken en kleuren ga je gebruiken? Hoe groot wordt het werkstuk? En wat wil ik er eigenlijk mee doen? 

Zo veel vragen en zoveel keuzes dat de moed je misschien bij voorbaat al in de schoenen zinkt. 

Niet nodig. De cursus "Hoe verzin je het?" geeft hele praktische tips en helpt je op weg van inspiratie naar een eigen ontwerp. Ben je gek op textiele werkvormen en wil je zonder patronen vrij leren werken, doe dan mee! Geef je snel op, want we starten 11 maart al. Kijk hier voor alle informatie. 

 

 

9. jan, 2020

Er passen nog heel wat (goed bedoelde) adviezen op. Heb je er nog een en wil je er vanaf? Borduur dan mee!

9. jan, 2020

"Weet je wat jij zou moeten doen?"

Je zet je schrap en ja hoor, daar komt weer zo'n goed bedoeld advies dat aanvoelt als kritiek. Soms komt hij uit je eigen hersenpan, dat irritante stemmetje dat het altijd beter weet. Soms komt hij van een baas, collega, partner of vriendin. Sommige zie je aankomen en lach je met gemak weg, anderen komen uit een onverwachte hoek en keihard binnen. En hoe meer je je er aan ergert hoe raker ze vaak zijn. En dan heb ik het nog niet over de tijdschriftgeleerden, zelfhulpgoeroes en Faceboek-tegeltjeswijsheid. Natuurlijk, er zit altijd wel een kern van waarheid in, zelfs als adviezen volledig tegen elkaar in druizen. "Neem wat meer tijd voor jezelf"  "Houd meer rekenig met anderen" Ja duh. 

De ergernis zit denk ik in het kort door de bocht gehalte. Dat je al een advies om je oren krijgt voordat iemand vraagt hoe het met je is. Dat er niet naar je geluisterd wordt, maar dat anderen al wel weten hoe het zit en wat je zou moeten doen. 

Wat moet je met al die adviezen? Nou je kan er ook iets leuks mee doen. Sparen, verzamelen. Er een puntensysteem aan koppelen. Hoe irritanter hoe meer punten. Of er een kunstwerk van maken. Zoals deze.

Het is een project in wording waar iedereen aan mee kan werken. Heb je nog een goed advies (in de gebiedende wijs) liggen en wil je er graag van af? Je kan het doek twee weken lenen om je advies er op te borduren in de kleur, lettertype en steek die jij wilt.  Stuur een berichtje als je mee wilt werken. Er is nog genoeg plek! 

 

19. nov, 2019

Nog nastuiterend van het Textielplus Festival afgelopen weekend (waar ik een eervolle vermelding won voor "Ons kleurrijke dagje uit"!!!!) zat ik weer achter mijn werktafel te kijken naar de vorderingen van de aardlagen. Ik had het zo leuk bedacht. Aardlagen opgebouwd uit stukjes stof, vastgestikt met een mooie wollen draad. Het was ook heerlijk om te doen. Maar toen keek ik er naar, en nog eens en nog eens.... En dacht: "Nee, dit is het niet". 

Uren en uren werk, maar als het niet goed voelt is het niet goed. Kennelijk ben ik erg druk geweest met het uitzoeken van de stoffen, het zetten van de kleine steekjes en ben ik helemaal op gegaan in het proces. Nu ik wat afstand heb genomen en naar het geheel heb gekeken besef ik dat ik iets maak wat ik helemaal niet wil. Laat dat nu ook net het thema van dit werk zijn. 

Graven en klimmen. Soms kan je met je neus naar beneden zo aan het wroeten en graven zijn, opzoek naar oorzaken, verbanden, historie, redenen en meer van dat, dat je het doel uit het oog verliest. Dan kan je beter weer gaan klimmen, omhoog kijken, de horizon zoeken en terug naar de realiteit. Alles weer bij daglicht bekijken. 

Zondag ben ik met frisse moed opnieuw begonnen met een nieuw doek. De ondergrond heb ik inmiddels weer beschilderd. Ik geloof dat ik nu het licht gezien heb en ga voor een hele nieuwe aanpak. 

Beetje graven en op tijd weer omhoogklimmen, en vooral het overzicht bewaren. 

Wordt vervolgd. 

3. okt, 2019

Handgeborduurd met applicaties op een beschilderde achtergrond.
40 x 50 cm.