Werk in uitvoering

24. feb, 2020

Applicatie en handborduurwerk op geschilderd linnen. 60 bij 80 cm.

24. feb, 2020

Dit weekend heb ik eindelijk de laatste sterretjes geborduurd en dit werk afgerond. Na een aantal maanden is het opeens genoeg. Het beeld is eigenlijk per toeval ontstaan. Door het maken van collages met foto's en teksten uit tijdschriften ontstaat er een beeldverhaal. Dat is het startpunt. 

Toevallig ben ik ook dit weekend begonnen in een nieuw boek: "Een wereld vol patronen; de geschiedenis van kennis" van Rens Bod. Het gaat over hoe wij mensen onszelf en de wereld door de hele geschiedenis heen onderzoeken. Op zoek naar patronen en principes om zo grip te krijgen op het leven op de aardbol. Zo delen we bijvoorbeeld planten, dieren en mensen in, in categorieen naar eigenschappen. Dat doet deze veldonderzoeker ook. 

Wat ben jij? Een graver die altijd terugkijkt, het verleden bestudeert, wil weten hoe het zo gekomen is? Of ben je een klimmer, met de blik gericht op de horizon, bezig met plannen maken en vooruitkomen? 

Het viel me op dat de twee typen niet zo erg verschillen. Allemaal zijn ze bezig met dat wat ze nu voor de voeten komt. Niet van het riggeltje aflazeren en droge voeten houden. Met twee voeten in het hier en nu. 

9. jan, 2020

"Weet je wat jij zou moeten doen?"

Je zet je schrap en ja hoor, daar komt weer zo'n goed bedoeld advies dat aanvoelt als kritiek. Soms komt hij uit je eigen hersenpan, dat irritante stemmetje dat het altijd beter weet. Soms komt hij van een baas, collega, partner of vriendin. Sommige zie je aankomen en lach je met gemak weg, anderen komen uit een onverwachte hoek en keihard binnen. En hoe meer je je er aan ergert hoe raker ze vaak zijn. En dan heb ik het nog niet over de tijdschriftgeleerden, zelfhulpgoeroes en Faceboek-tegeltjeswijsheid. Natuurlijk, er zit altijd wel een kern van waarheid in, zelfs als adviezen volledig tegen elkaar in druizen. "Neem wat meer tijd voor jezelf"  "Houd meer rekenig met anderen" Ja duh. 

De ergernis zit denk ik in het kort door de bocht gehalte. Dat je al een advies om je oren krijgt voordat iemand vraagt hoe het met je is. Dat er niet naar je geluisterd wordt, maar dat anderen al wel weten hoe het zit en wat je zou moeten doen. 

Wat moet je met al die adviezen? Nou je kan er ook iets leuks mee doen. Sparen, verzamelen. Er een puntensysteem aan koppelen. Hoe irritanter hoe meer punten. Of er een kunstwerk van maken. Zoals deze.

Het is een project in wording waar iedereen aan mee kan werken. Heb je nog een goed advies (in de gebiedende wijs) liggen en wil je er graag van af? Je kan het doek twee weken lenen om je advies er op te borduren in de kleur, lettertype en steek die jij wilt.  Stuur een berichtje als je mee wilt werken. Er is nog genoeg plek! 

 

19. nov, 2019

Nog nastuiterend van het Textielplus Festival afgelopen weekend (waar ik een eervolle vermelding won voor "Ons kleurrijke dagje uit"!!!!) zat ik weer achter mijn werktafel te kijken naar de vorderingen van de aardlagen. Ik had het zo leuk bedacht. Aardlagen opgebouwd uit stukjes stof, vastgestikt met een mooie wollen draad. Het was ook heerlijk om te doen. Maar toen keek ik er naar, en nog eens en nog eens.... En dacht: "Nee, dit is het niet". 

Uren en uren werk, maar als het niet goed voelt is het niet goed. Kennelijk ben ik erg druk geweest met het uitzoeken van de stoffen, het zetten van de kleine steekjes en ben ik helemaal op gegaan in het proces. Nu ik wat afstand heb genomen en naar het geheel heb gekeken besef ik dat ik iets maak wat ik helemaal niet wil. Laat dat nu ook net het thema van dit werk zijn. 

Graven en klimmen. Soms kan je met je neus naar beneden zo aan het wroeten en graven zijn, opzoek naar oorzaken, verbanden, historie, redenen en meer van dat, dat je het doel uit het oog verliest. Dan kan je beter weer gaan klimmen, omhoog kijken, de horizon zoeken en terug naar de realiteit. Alles weer bij daglicht bekijken. 

Zondag ben ik met frisse moed opnieuw begonnen met een nieuw doek. De ondergrond heb ik inmiddels weer beschilderd. Ik geloof dat ik nu het licht gezien heb en ga voor een hele nieuwe aanpak. 

Beetje graven en op tijd weer omhoogklimmen, en vooral het overzicht bewaren. 

Wordt vervolgd. 

3. okt, 2019

Handgeborduurd met applicaties op een beschilderde achtergrond.
40 x 50 cm.